Układ dróg rowerowych i ciągów pieszo-rowerowych

Układ dróg rowerowych i ciągów pieszo-rowerowych

 

W danych GUS na koniec 2013 roku, uzupełnionych informacjami przekazanymi przez urzędy gmin w 2015 roku, długości istniejących dróg rowerowych przedstawiały się następująco: Kalisz – ok. 37,5km, Ostrów Wielkopolski – ok. 40km, Ceków-Kolonia – 1,5km, Odolanów – 3,7km, Przygodzice – 8,7km, Raszków – 7,1km, Sieroszewice – 8,5km, Gołuchów – 22,6km.

 

Kalisz

Pod względem ilości i jakości infrastruktury rowerowej Kalisz, podobnie jak Ostrów Wielkopolski, wyróżnia się na tle pozostałych jednostek AKO. Układ drogowo-uliczny Kalisza ma formę promienisto-obwodową i tak też kształtuje się przebieg dróg rowerowych utworzonych przy głównych ciągach komunikacyjnych. Miasto, ze względu swoja lokalizację w sąsiedztwie rzeki, ma trasy rowerowe wyznaczone na wałach. Drogi rowerowe w przeważającej mierze są dwukierunkowe, jednostronne o nawierzchni bitumicznej i z kostki betonowej. Wiele ścieżek kończy się w sposób wymuszający na rowerzystach niebezpieczne zachowania komunikacyjne, takie jak jazda po chodniku, wjazdy na jezdnię w miejscach do tego nieprzeznaczonych, przejazdy po przejściach dla pieszych czy pokonywanie barier wysokościowych i terenowych. Lokalizacja ścieżek tylko po jednej stronie sprawia trudności w rozplotach w obszarze skrzyżowań, w połączeniach źródeł i celów podróży ( wydłużenie drogi, konieczność nieprzepisowej jazdy).

 

Ostrów Wielkopolski

Pod względem ilości i jakości infrastruktury rowerowej Ostrów Wielkopolski, podobnie jak Kalisz, wyróżnia się na tle pozostałych jednostek AKO. Układ drogowo-uliczny Ostrowa Wielkopolskiego ma formę promienisto-obwodową z nierozwiniętą częścią obwodową. W odróżnieniu od Kalisza układ ulic jest bardziej zwarty, cechą charakterystyczną są pogrupowane w wielkie kompleksy zespoły zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, które stanowią dominujący element zagospodarowania przestrzeni miejskiej. W nawiązaniu do tak odmiennego od Kalisza zagospodarowania przestrzeni kształtuje się przebieg dróg rowerowych o zróżnicowanym standardzie i parametrach, prowadzący przez tereny mieszkaniowe, rekreacyjne (parki w części centralnej na obrzeżach) z głównymi drogami. Drogi rowerowe cechuje duża różnorodność: od dwukierunkowych do jednokierunkowych, od jednostronnych o nawierzchni bitumicznej do obustronnych z kostki betonowej. Znaczna część ciągów z dopuszczonym ruchem rowerowym nie ma wystarczającej szerokości dla prowadzenia takiego ruchu lub wprowadzenia dodatkowo w ich przestrzeń pieszych. Wiele ścieżek kończy się w sposób wymuszający na rowerzystach niebezpieczne zachowania komunikacyjne, takie jak jazda po chodniku, wjazdy na jezdnię w miejscach do tego nieprzeznaczonych, przejazdy po przejściach dla pieszych itp. Lokalizacja ścieżek tylko po jednej stronie sprawia trudność w rozplotach potoków w obszarze skrzyżowań, w połączeniach źródeł i celów podróży (wydłużenie drogi, konieczność nieprzepisowej jazdy).

Page Reader Press Enter to Read Page Content Out Loud Press Enter to Pause or Restart Reading Page Content Out Loud Press Enter to Stop Reading Page Content Out Loud Screen Reader Support